.:: Little Prince ~* Changmin ::.

และแล้วก้อมาถึงตอนสามมมมม TT^^TT
ขิเกียดทำตอนสอง เพาะรุสึกมะค่อยมีไร ฮ่าๆ แอบเบื่อๆด้วย นึกว่าตอนนี้ก้อจะน่าเบื่อสะแร้ว TAT
แต่แบบ อ้าก สุดๆอ่ะ ตอนนี้ เห้อ.... เส้า ซึ้ง เห้อออ

ย้อนตอนสองนิสสส....

พอวาตาคุงรุว่าโดเมกิกำลังหาหนังสือเพื่อช่วยถอนคำสาปแมงมุม วาตาเรยมาหาที่บ้าน
เอาเบนโตะมาหั้ยย  อิอิ~  แต่พอหาเจอ.... ก้อมีปิศาจบ้าบอไรไม่รุออกมาจากหนังสือฮิมาจัง
ดูดเอาตัวอักษรของหนังสือที่ปุ่โดเมเขียน ซึ่งมีวิธีแก้คำสาปอ่ะ โฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮ
ตั้งกะอ่าน+ดูเรื่องนี้มา ไม่เคยเกียดฮิมาจังเท่านี้มาก่อนเรยอ้ะๆๆๆๆๆ อ้ากกก งุดงิดๆๆๆๆ


แระอิเจ้าตัวจิ๋ว เค้าเรียกไรหว่า ลืม ฮ่ะๆๆๆๆ ก้อมารังควานวาตานุกิ
บอกว่าเพราะแกๆ ทำให้ซาชิกิวาราชิโดนเอาตัวไป!

วาตาเรยไปหายูโกะซัง เรยถุกส่งตัวมาที่นี่ เพื่อช่วยซาชิกิวาราชิ จิ้งจอกกระบอกก้อมาด้วยยย >o<

บรรยากาดมาคุมากๆ

แต่วาตาผุ้เดดเดี่ยวของเราก้อจาเข้าไป อะฮ้างงง แอบชอบคุ่วาตากะน้งวาราชิด้วยอ้ะ >///<

จิ้งจอกกระบอกขยายร่างงง ปล่อยพลังทำลายอาคมของตึกนั้นนน

ยิ่งเดินลึกเข้าไป พลังวิญญาณก้อยิ่งแรง+หนาวววมาก วาตาคุงเรยต้องทำให้ตัวเองเจบ T_T
จะได้ไม่เผลอสลบไปป  ฮืออ วาตาแมนโคตตตต

ตัดมาที่ร้านยูโกะซัง โดเมกิมาหา เพาะเปนห่วงว่าตาขวาของวาตาจะไม่กลับมาจิงๆ

ยูโกะซังงงง >_<  พอได้รุเหตผลโดเมกิ ก้อยิ่งอยากให้วาตาได้เรียนรุ้เรวๆ
ปะเดนเดิมละค่ะ คือการชอบเสียสละตัวเองโดยไม่สนจัยว่าคนอื่นจะรุสึกยังไง เห้อ

ภาพที่โดเมกิเหน ร้านของยูโกะซัง = สนามหญ้า ~

มาที่ตึกร้างอีกรอบ วาตาเข้ามาได้ถึงที่ๆซาชิกิวาราชิอยู่แล้ว T^T


ตัวการค่ะ นังแมงมุมมมมมม (เริ่ดกว่าที่คิดแฮะ ฮ่าๆๆ)

น่านไง T[]T  ตาขวาวาตาคุงงง  อาวคืนนมาน้า~~~~~

นังแมงมุมเล่าย้อนไปตอนที่ซาชิกิฯมาหา เพื่อขอตาของวาตาคุงคืน
(ซาชิกิวาราชิน่าร้ากกกกกก >////<)

แน่นอนว่าไม่ให้คืน =_=

นังแมงมุมเรยพยายามจะจับตัววาตาคุงง

แต่จิ้งจอกกะบอกสามารถใช้ไฟเผาใยแมงมุมได้อยุ่ดี~ 

.

.

.

ตัดมาที่ร้านยูโกะซังงง  สาวพิรุณก้อมาหาล่ะ เพาะห่วงเรื่องที่ซาชิกิฯถูกจับตัวไว้
(เพิ่งรุว่าผมแดง ฮ่าๆๆ น่ารักง้ะ ชอบบบๆๆๆ)

พอนังแมงมุมเหนพลังที่แข็งแกร่งม้ากมากของนู๋จิ้งจอก เรยสั่งให้วาตาหยุดมันซ้ะ
ไม่งั้นจาทำร้ายซาชิกิจัง *เลวว*  ..... วาตายอม ก้อเรยโดนจับตัวไว้ แล้วก้อขอให้ปล่อยตัวซาชิกิจังไป
นังแมงมุมก้อแบบ นึกว่าจะขอตาขวาซะอีก? ระบอกว่าจะให้ปล่อยง่ายๆน่ะ ไม่ได้หรอก เพราะซาชิกิมีค่ามาก
ว่ากันว่าถ้ากินหัวใจเข้าไป จะอายุยืนไปอีกร้อยปี วาตาเรยบอกว่า ตาขวาของมันก้อมีค่าใช่มั้ยล่ะ?
งั้นมันจะยอมให้ตาซ้ายด้วย ขอแค่ให้ปล่อยตัวซาชิกิจังไป T^T

นังแมงมุม เรยบอกว่ามันเกียดดดวิธีนี้
เพาะซาชิกิจังอุส่าเสี่ยงชีวิตมาหาเพื่อขอตาคืน แต่วาตาคุงทำยังกะตาของมันอะไร้ค่า
คิดจะให้ใคร เพื่อแลกกับอะไรก้อได้ ... ทำไมไม่คิดมั่งว่ามีคนที่รักและห่วงมันอยุ่มากมาย
วาตาคุงไม่อยากให้ใครเจบ แต่กลับยอมให้ตัวเองเจบได้ รุมั้ยว่าคนอื่นเค้าก้อเจบเหมือนกัน TT[]TT
ลึกซึ้งมากค่ะ โฮๆๆ เราชอบคำพูดนังแมงมุมมากเรยอ่ะ เห้อ~ เล่นเอาวาตาซึมไปอีกรอบ...

แต่อะฮ้า~ ยังไม่หมดเท่านี้ วาตาเรยเปี่ยนแผนนน เอากะจกตัดใยทิ้งงง
ระก้อขู่นังแมงมุมขอให้ปล่อยตัวซาชิกิจังฯ ระก้อแทกทีมกะจิ้งจอกกะบอกให้เผาใยทิ้งซะ
นังแมงมุมก้อบอกว่ามันชอบวิธีแบบนี้แหละ ฮ่าฮ่าฮ่า โคต sm อะ

อะฮ้า~ พะเอกขี่ม้าขาวววว -////-

นังแมงมุมเรยยอมปล่อยตัวไป แต่ขอตาวาตานุกิไว้แทนน โฮฮ  มันแดร๊กเข้าไปเรยอ้ะ =[]='
สงสารวาตาคุง TT^^^TT

ช่วยเสดก้อถุกพามาที่แม่น้ำไรสักอย่าง เพื่อรักษาตัว ฮืออ

ซาชิกิจังก้อเสียจุย ช่วยอาไรไม่ได้เรย T^T  (น่าลักกกง้า อั๊ง)

วาตาคุงก้อเชดน้ามตาหั้ย อาฮ้า >////<  บอกว่ามานนี่แหละ ผิดเองง โฮ

ระก้อโผ่มาที่ร้านยูโกะซังง

ยูโกะซังง >.,<

นั่งคุยกัน เห้อ สงสารวาตา  ซึมๆไปเรย ตาขวาตัวเองโดนกินไปแล้ว T^T
แต่วาตาก้อบอกว่า อย่างน้อยมันก้อได้บทเรียนกลับมา ... เห้อ สงสารๆ

ยูโกะซังเรยเอาไอนี่ออกมา~~ มันครือครึ่งหนึ่งของตาขวา ของโดเมกิล่ะ

ทดสอบบทเรียนกันเรยทีเดวแห้ะ! วาตาจะทำยังไงดี?.......

วาตารับมาละก้อกลืนเค้าไปค่ะ TT___TT  ตาขวาเรยกลายเปนสีเขียววว
ซึ้งจัยโดเมกิมากอ่ะ โฮฮฮ  ออร่าม่วงแผ่กะจายกันไปเรย.... น้ามตาแทบร่วงแน่ะ ฉากนี้ ฮือ
ยังไงก้อได้รับบทเรียนไประเนาะ T T ถึงจาโหดร้ายไปหน่อย เห้อ

เช้ามาก้อไปเจอโดเมกิพอดี๊เรย อิอิ

ยืนเล็งกันอยุ่สักพัก =..=  ตามีสองสีล้ะ~

ยื่นเบนโตะหั้ย  โฮกกก วาตาน่ารักอิอั๊งมาก

โดเมกิก้อรับไป ฮ่าๆๆๆ บอกว่าก้อช่วยกันครึ่งทางงั้นสินะ โฮ่ๆๆ  วาตาก้อ นะ กลับมาบ้าๆบอ ฮ่าๆๆ

จบแว่วววว~~~~~  โฮกกกก
รุสึกว่าทำดนตรีบรรเลงได้ซึ้งดีง่ะ ชอบ ฮือ....

ระก้อค่ะที่มาของชื่อตอน
- ตาครึ่งนึง(half)ที่โดเมกิมอบให้
- แบ่งกันถือเบนโตะครึ่งทาง(half)
- ระก้อสิ่งที่ยูโกะซังบอกๆไว้ในเรื่อง มนุษย์น่ะไม่มีใครสามารถอยู่คนเดียวในโลกได้ หรือเป็นอิสระจากทุกๆสิ่ง
เพราะต้องเกี่ยวพันกะคนอื่นด้วย แบ่งรับความรุสึก สิ่งต่างๆ บลาๆๆ  ก้อปะมานนี้แหละ ฮ่าๆๆ
ทำให้เกิดความสนุก เศร้า รัก เปนห่วง ไรงี้~~~  (แปลมั่วๆ =A=)

+ปอลอ ปัยสะเหมดมา โฮกกก แต่ไว้ก่อน ฮ่ะๆๆ อั๊งงง นอนไป 17 ชม เสียฟีลเล่าไปเลกน้อย เคี้ยก~